سی نما - [سنجش مردانگی] نقدی بر فیلم «زاپاس»

 

سنجش مردانگی

نقدی بر فیلم «زاپاس»

دیدن فیلم با هر نوع سلیقه ای باز هم لذت بخش هست و کارگردان به خوبی توانسته است داستانی ساده و کوچکی را در قالب یک فیلم سینمایی در آورد  و این نکته قابل اهمیت که فیلمنامه خوب و روان باعث به وجود آمدن داستانی سرراست شده است ؛  نکته مهم در فیلم داستان با ته مایه ورزش و مخصوصاً فوتبال می باشد ؛ با اینکه نمی توان در زمره اثار ورزشی فیلم را نامید اما در پس درام عاشقانه ای که فیلم بر پایه ان استوار است نقبی بر ورزش و کمدی کوچک خنده داری میزند ؛ که در سراسر فیلم مشهود می باشد .

فیلم به مراتب زندگی شهرستان نشینی در شمال کشور با فضاسازی و لوکیشن های شمال ایران و خانه ها و کوچه پس کوچه ها و طبیعت آن مناطق را نشان می دهد  و استفاده از عناصری همچون پخت لواشک و آویزان کردن انها دست مایه ایست برای نشان دادن بهتر و واضح تر فضاسازی در فیلم . 

چیزی که فیلم را استوار نگه می دارد در واقع نه کمدی کوچک و روان و نه درامی عاشقانه ساده و نه بازی های خوب بازیگران فیلم می باشد ؛ در واقع سنجش مردانگی و مرد بودن در برابر مشکلات و تداوم تلاش های شخصیتی است که برای ازدواج با دختر دلخواهش از هیچ سختی و مشکلاتی پس نمی زند  و بر پایه همین داستان ما با سکانسی بسیار ستودنی و زیبا طرف هستیم ؛ «سکانس مردانگی» که در آخر فیلم به خوبی به تصویر کشیده می شود و شخصیت پدر خانواده و داماد خانواده در دوئل پرش از ارتفاع و افتادن در چشمه نشان داده می شوند و زیباتر از آن، صحنه پریدن پسر کوچک خانواده می باشد . 

فیلم با نریشن های کوچک و گاه بی گاه پسر بچه داستان ادامه پیدا می کند و کارگردان تلاش کرده است دوربین را از نگاه و قاب بندی  پسر بچه نشان دهد ؛ بازی های رئال و خوب شخصیت ها بدون لحظه ای اغراق و همچنین تاتیر موسیقی ساده که احساس نوستالوژی خاصی به بیننده میدهد و کات های درست و به موقع همگی از ویژگی های فیلم می باشد .

نگاه معصومانه پسربچه در فیلم در واقع رجعتیست به داستان هایی که نگاه پسربچه را قابل احترام میدانند و همانند فیلم«پسربچگی» لینکلتر و حتی فیلم زیبای «سینما پارادایزو» از تورناتوره ؛ البته با تفاوت های روایی و بصری  ؛ پسر بچه را برای عقلانیت در موضوع و فانتزی درک او از دنیای واقعی نشان میدهد .

فیلم بر جنبه کمدی موقعیت تاکید دارد اما در مواردی کمدی موقعیت تبدیل به کمدی نمی شود و بیشتر احساس لذت و سرخوشی  را تداوم می بخشد . نگاه فیلمساز یک نگاه طنازانه به مساله و معزل ازدواج در فیلم می باشد.  در واقع تلاش و کوششی برای لذت بردن هرچه بیشتر مخاطب از فیلم و اتمام شیرین و ساده بدون لحظه ای ناامیدی را نشان میدهد .

به هرحال برای فیلمسازی که با سریال سازی مطرح شده است ؛ به عنوان دومین فیلم سینمایی میتوان فیلمی نسبتا خوب و قابل تامل به آن اشاره کرد .

دیدن فیلم با خوردن پاپ کورن و لذت بردن سرخوشانه به مدت 90 دقیقه توصیه می شود .

مجتبی یوسفی

 

سایر اخبار

ارسال دیدگاه جدید

برای ارسال نظر باید وارد حساب کاربریتان شوید یا عضو سایت شوید.